വിദേശത്തു ആദ്യത്തെ ദിവസം ( അനുഭവങ്ങൾ )

സൗത്ത്  ആഫ്രിക്കയോട്   വിട  പറയാൻ  ഇനി  ഒരാഴ്ചയേ   ബാക്കിയുള്ളൂ . എല്ലാം  വിറ്റുപെറുക്കി പോവുകയാണ് . 2015 ൽ  തുടങ്ങിയതാണ്  വിൽപ്പന .
ആദ്യം  വീട് വിറ്റു . പിന്നെ  ഒരു  കാർ വിറ്റു .ഇപ്പോൾ  അവശേഷിക്കുന്ന  കാറും വിറ്റു . ചൊവ്വാഴ്ച   അത്  കൊണ്ടുപോകും .

പേർസണൽ   ആയിട്ട്  പറഞ്ഞാൽ   നമ്മൾ  വളരെ നാൾ  ഓടിച്ച കാർ
പുതിയ  owner  ഓടിച്ചു കൊണ്ടു  പോകുന്നത്   ഹൃദയ ഭേദകമായ  ഒരു
കാഴ്ചയാണ് .സ്വന്തം കാറിനെ   സ്നേഹിക്കാത്തവർ   ആരുണ്ട് . ഒത്തിരി കാലം  താങ്ങും  തണലുമായിരുന്ന   ആ കാറിനെ  ഒരു  അന്യൻ കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ  ആർക്കും  വിഷമം  തോന്നും , ഒരു  മകളെ കെട്ടിച്ചയക്കുന്നതു പോലെയാണ്   അത് , ഒരു നഖം കൊണ്ട് പോലും
പോറൽ  ഏൽപ്പിക്കാത്ത   കാറിനെ  പുതിയ  കശ്മലൻ  എങ്ങനെയെല്ലാം
പോറൽ  ഏൽപ്പിക്കും ? എവിടെയെങ്കിലും  കൊണ്ടുപോയി  ഇടിച്ചു മറിയുമോ ? ഭാഗ്യവശാൽ   ഒരു വനിതയാണ്  കാർ വാങ്ങിയത് ,

1974 ഇല്ലായ്മയുടെ  കാലമായിരുന്നു . അന്ന്  വിദേശ  യാത്രക്ക്  പോകുന്ന ആളിന്  20  ഡോളർ  Forex  ആയി കിട്ടും .അതും   വളരെ  എഴുത്തുകുത്തുകൾ  നടത്തി ,റിസേർവ്  Bank ൻറെ  approval വാങ്ങിയാണ് .

1974 ,ഡിസംബർ  22 ആം  തീയതി East African Aiirways ൽ    കറാച്ചി വഴി  Nairobi യിലേക്ക്  പുറപ്പെട്ടു .  ആ   flight ൽ   ആദ്യമായി   ആഫ്രിക്കക്കാരെ  കണ്ടു . അതിലെ   എയർ ഹോസ്റ്റസ്മാർ    കറുത്ത   സുന്ദരികൾ   ആയിരുന്നു . അവരുടെ  ഇംഗ്ലീഷ്   മനസ്സിലാക്കാൻ  വളരെ  ബുദ്ധിമുട്ട്  തോന്നി .

ഉച്ചയോടു കൂടി   നൈറോബി   എയർപോർട്ടിൽ   ലാൻഡ് ചെയ്തു . അന്ന്
Terrorism   ഇല്ലായിരുന്നതിനാൽ   വരുന്ന   യാത്രക്കാരെ  കൈവീശി
സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ  Terrace ൽ   ഒരു   waving base  ഉണ്ടായിരുന്നു . എന്നെ
സ്വീകരിക്കാൻ  രണ്ടു പേർ  എത്തിയിരുന്നു . ശ്രീ NA ജോസഫ് ( ചേട്ടായി ),അദ്ദേഹത്തിൻറെ   cousin ,KC തോമസ്  എന്നിവർ .നാട്ടുകാരാണ് . അവർ
terrace ൽ  നിന്നുകൊണ്ട്   മലയാളത്തിൽ  കുറെ   തമാശകൾ  പൊട്ടിച്ചു .

കെനിയയിൽ   കണ്ട  ഒരു  വ്യത്യാസം  നല്ല  റോഡുകളും   വിവിധയിനം
കാറുകളും   ആണ് . Datsun , Ford , Beetle , Morris Mini , Vauxhall ,Peugeot  മുതലായവ .
ചേട്ടായി   ഓടിച്ചിരുന്നത്  ഒരു  ഫോർഡ്  Cortina ആണ് . വലിയ car ആണ് .
ചേട്ടായിയും  തോമസും  എന്നെക്കാൾ മൂത്തവരാണ് .നാട്ടുകാരാണ് .ഒരു
കുടുംബത്തിലെ  അംഗങ്ങളെ പോലെയാണ് .കളിയാക്കാനും   ശാസിക്കാനും ഒക്കെ   അവർക്ക്   സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട് .എടാപോടാ വിളികളുണ്ട് .കാറിൽ പോകുമ്പോൾ   അവർ  തമാശകൾ  പൊട്ടിച്ചു .

നൈറോബിയിൽ  നിന്നും  40 kms  അകലെ  Thika എന്ന  ടൗണിൽ  ഇറങ്ങി .
അവിടെ കുറെ ഷോപ്പിംഗ് ഉണ്ടായിരുന്നു . ആധുനിക രീതിയിൽ  പ്ലാൻ
ചെയ്ത  മനോഹരമായ  ഒരു  ടൌൺ  ആണ് Thika . ചേട്ടായി  ഒരു സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിൽ കയറി . കടയുടെ  പേര് Duka Moja . ഒന്നാം നമ്പർ കട എന്ന്
അർത്ഥം . അരിയും  പഞ്ചസാരയും  ഒക്കെ  പാക്കറ്റ് ൽ   ആക്കി  വില
രേഖപ്പെടുത്തിയത്    കണ്ടപ്പോൾ  അത്ഭുതം  തോന്നി .ബാങ്ക് ജോലി
രാജി വെച്ച  ഒരു  കെനിയൻ  യുവതിയുടേതാണ്  ആ  സൂപ്പർ മാർക്കറ്റ് .

തോമസ് തിക്കയിലാണ് താമസം . ഞങ്ങൾ   60 Kms   അകലെ   Mareira
എന്ന    സ്ഥലത്തേയ്ക്ക്   തിരിച്ചു .വഴിക്ക്  ഒരു ഷോപ്പിംഗ് Centre  കയറി .
ഒരു കടയിൽ   നിൽക്കുമ്പോൾ  ചേട്ടായിയുടെ  ഒരു സുഹൃത്ത്  greet ചെയ്തു .
കെനിയക്കാർ   വളരെ   സ്നേഹമുള്ളവരാണ് . സ്നേഹം  പ്രകടിപ്പിക്കാൻ
ആ   സുഹൃത്ത്  ഓരോ ബിയർ   വാങ്ങി തന്നു . ആനയുടെ പടമുള്ള
Tusker Export 500 ml .ആദ്യമായിട്ടാണ്  ഞാൻ  ഒരു  ബിയർ കുടിക്കുന്നത് .അത്
കുടിച്ചു തീർക്കാൻ  കുറെ  പാടുപെട്ടു .ഞങ്ങൾ  നന്ദി പറഞ്ഞു യാത്ര
തുടർന്നു .

കുറെ കഴിഞ്ഞു   കാർ  വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞു  gravel റോഡിലൂടെ  കുന്നിറങ്ങി  ഒരു   അരുവി   cross ചെയ്‌ത്‌   വീണ്ടും   വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു
കുന്നുകയറി   സമനിരപ്പിൽ  എത്തി  ഒരു  വീടിൻറെ  മുമ്പിൽ നിന്നു .
ചേട്ടായി  Mareira Secondary School ൻറെ  പ്രിൻസിപ്പൽ   ആണ് . Boarding സ്കൂൾ
ആണ് . സ്കൂൾ  compound ൽ   ആണ്   പ്രിൻസിപ്പലും   അദ്ധ്യാപകരും
താമസിക്കുന്നത് .

സമയം  ആറുമണി ആയിരുന്നു . കെനിയ സമയം  ഇന്ത്യയേക്കാൾ  രണ്ടര
മണിക്കൂർ  പുറകോട്ട്   ആയതിനാൽ    ആ  ദിവസം  നീണ്ടതായിരുന്നു .
ചേട്ടായിയുടെ  ഭാര്യയും   അതേ  സ്കൂളിൽ  അദ്ധ്യാപികയാണ്‌ . അന്ന്
അവർക്ക്‌   2 പെൺകുട്ടികളാണ് . മൂന്ന് വയസ്സുള്ള  പ്രതിഭയും  ഒരു
വയസ്സുള്ള   പ്രീതിയും.

ആ   ഗ്രാമത്തിൽ  electricity ഇല്ല . വീട്ടിൽ gas ലാമ്പും  Hurricane ലാമ്പും
ആണ്  ഉപയോഗിക്കുന്നത് . അന്ന് റേഡിയോ  ഒരു  പ്രധാന  attraction
ആണ് . ചേട്ടായി  അന്ന് കിട്ടാവുന്ന  ഏറ്റവും  നല്ല  ഒരു  റേഡിയോ
വളരെ  കാര്യമായി  വെച്ചിരുന്നു . Panasonic ന്റേതാണ്‌ . അതിൽ  All India
Radio ന്യൂസ്  വളരെ  ഇരമ്പലോടെ  കേൾക്കാൻ  പറ്റും . Audio cassette
പ്രചാരത്തിൽ   ആയിട്ടില്ല .

മഴവെള്ളം    ആണ്  ഉപയോഗിക്കുന്നത് . വളരെ  നല്ല   ശുദ്ധ ജലമാണ് .
വീടിനോടു ചേർന്ന്  ഒരു  വലിയ  water tank ഉണ്ട് .

ഒരു നീണ്ട  ടോർച്ചും മിന്നിച്ചു  വലിയ കോട്ടും  തൊപ്പിയും  ധരിച്ച
വാച്ച്മാൻ  ഒന്നു രണ്ടു  പ്രാവശ്യം  ചേട്ടായിയെ കാണാൻ  വന്നു .

രാത്രി മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയതോടെ  തണുപ്പ് കൂടി . ഒരു നീണ്ട  ദിവസത്തിനു
ശേഷം    നീണ്ട  ഉറക്കം .