Skip to main content

A REVIEW OF ANUP VARHESE P'S POEM 'NINTE MIZHINEERIL'


DELAREYVILLE, SOUTH AFRICA
25 MAY 2013

The last weekend of the month is a 'mela' in South Africa.Towns and cities come to life early in the morning,despite the cold conditions in the morning.The reason is:the common people rely on their salaries,grants
or pensions,and towards the end of the month,it's difficult to make ends meet.That's why people feel rejuvenated and euphoric at month-end.

Autumn is in full swing,with some trees at random displaying golden
leaves,ready to fall even when a gentle wind blows.It's a beautiful
sight when there's a gentle wind,sending hundreds of golden leaves to
a soft landing on the ground.Every season has its own beauty.There's a
variety of the neem tree,which some people trim like an umbrella,and it
assumes pure golden colour during autumn,and it looks like a kuda used in
our perunnals.

I'm inundated with poems by Sony Karackal and Anoop Varghese P.
Unfortunately I haven't done justice to their poems recently,due to
the pressure of school work.I'm still thinking about 'Vidarum mumbe'
which is a major work of Anoop Varghese P.I'm like an aircraft,circling
the airport,waiting for clearance to land,because there's no space on
the runway.But I can't run away from my responsibilities.I decided to
study Anoop's short poem 'Ninte Mizhineeril' as an interim relief.

Anoop has presented this poem with great humility,doubting whether this
can be called a poem.The length of a poem is not a yardstick to measure
its quality.Wordsworth's "Daffodils' is a short poem,but it's read even
today due to its undiminishing relevance.Kunjunni's poems are very short,
but they contain some food for thought.So there's no doubt that 'ninte
Mizhineeril' is a poem.

This poem depicts the deep-rooted compassion of the speaker.He is a kind
person who shares the grief of others,one who offers a helping hand to
those fellow-human beings who are rejected,traumatised,abandoned and uncared for.When I read the first two lines,images of those who have
embodied compassion and love,such as Fr,Damien,Mother Theresa,Kaippan-
plackkal Achan etc flash through my mind,not forgetting the anonymous
who offer a helping,soothing hand,to the sick,the hurt,the homeless,the
abandoned.

Ninte mizhineerthulliyil theliyunnu
Vishadattinte nizhal roopangal

mattullavante kanneeril,aa manushyante dukhangale thirichariyan
kazhunna,daiveekamaya nanmaykkanu manushyatham ennu parayunnathu.The
suffering person in this poem has a long history of suffering behind
him.'dukhagarthangalileykku' enna phrasel ellam adangiyittundu.

peedanathinte karamullukal aazhnnirangiya
chora kiniyunna murippadukal

These lines evoke immense pain in the heart of the reader.The choice
of words like 'karamullukal' is highly effective,even piercing our hearts.

parathunnu vakkukalkkayi uyarunnatho gadgadam mathram

The above lines depict the utter helplessness of the speaker.He is so
much overwhelmed by emotions that he can't articulate words of comfort.

The speaker longs to liberate the suffering person from his pitiable
situation,but he feels helpless.He admits that he is too weak to carry
the cross alone.

Sakthiyillenikku athavanu mathrame kazhiyu

The 'avan' is Jesus Christ.In this line,the speaker emphasizes his deep
faith in God,and expresses his optimism that God's help is at hand.

The pain felt in the first 7 lines ease with the soothing,optimistic
concluding lines:

Kanneeroppi kayyil japamanikalumayi ninte chare
Kathirikkam njanum avante varavinayi

These lines are a a balm to hurt minds. There's light at the end of the the tunnel of human suffering.The poet concludes with high expectations
for Christ's coming to save mankind.The poem is short,but inspiring,
rejuvenating.A step forward for Anoop Varghese P.

.

Comments

  1. Thank you dear Sir for the sudden review! You have read my mind! Keep going!

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

เดตเตˆเด— เด•เตŠเดฒเด•เตเด•เต‡เดธเต (Viewpoint)

 เด•เต‡เดฐเดณเดคเตเดคเดฟเตฝ เดนเดพเดชเตเดชเดฟ เด†เดฏเดฟเดฐเดฟเด•เตเด•เดพเตป เดธเดพเดงเดฟเด•เตเด•เตเดฎเต‹? Yes เด‰เด‚ No เดฏเตเด‚ เดชเดฑเดฏเดพเตป เดธเดพเดงเดฟเด•เตเด•เตเด‚. เดจเดฎเตเดฎเตเดŸเต† เดชเต‡เดดเตโ€Œเดธเดฃเตฝ เดšเตเดฑเตเดฑเตเดชเดพเดŸเตเด•เตพ เด…เดจเตเด•เต‚เดฒเดตเตเด‚ เดนเดพเดชเตเดชเดฟเดฏเตเด‚ เด†เดฏเดฟเดฐเดฟเด•เตเด•เดพเด‚. เดชเด•เตเดทเต‡ เดฐเดพเดœเตเดฏเดคเตเดคเต เดจเดŸเด•เตเด•เตเดจเตเดจ เดธเด‚เดญเดตเด™เตเด™เตพ เดตเต€เด•เตเดทเดฟเด•เตเด•เตเดฎเตเดชเต‹เตพ เดฎเดจเดธเดพเด•เตเดทเดฟเดฏเตเด‚ เดฎเดจเตเดทเตเดฏเดคเตเดตเดตเตเด‚ เด‰เดณเตเดณ เด†เดณเตเด•เตพเด•เตเด•เต unhappy เด†เด•เดพเดจเต† เด•เดดเดฟเดฏเต‚. เดชเตเดคเดฟเดฏ เดธเดฟเดจเดฟเดฎเด•เตพ เดตเดฐเตเดจเตเดจเต, เด•เตเดฑเต‡ เด•เดดเดฟเดžเตเดžเต เดจเดฎเตเดฎเตพ เด…เดตเดฏเต† เดฎเดฑเด•เตเด•เตเดจเตเดจเต. เด‡เดคเตเดชเต‹เดฒเต†เดฏเดพเดฃเต เด•เตŠเดฒเด•เตเด•เต‡เดธเตเด•เดณเตเด‚. เด‰เดคเตเดคเดฐ เดŽเดจเตเดจ เดฏเตเดตเดคเดฟเดฏเต† เดญเตผเดคเตเดคเดพเดตเต เดชเดพเดฎเตเดชเดฟเดจเต† เด‰เดชเดฏเต‹เด—เดฟเดšเตเดšเต เด•เดŸเดฟเดชเตเดชเดฟเดšเตเดšเต เด•เตŠเดจเตเดจเดคเต เดฐเดฃเตเดŸเต เดตเตผเดทเด‚ เดฎเตเตปเดชเดพเดฃเต. เด•เต‚เดŸเดคเตเดคเดพเดฏเดฟเดฏเตเด‚ เดตเดพเตผเดคเตเดคเด•เดณเดฟเตฝ เดจเดฟเดฑเดžเตเดžเต เดจเดฟเดจเตเดจเต.เดชเตเดคเดฟเดฏ เด•เต‡เดธเตเด•เตพ เดตเดจเตเดจเดชเตเดชเต‹เตพ เด…เดต เดชเดดเดฏ เดธเดฟเดจเดฟเดฎเด•เตพ เดชเต‹เดฒเต† เด†เดฏเดฟ. เด‡เดชเตเดชเต‹เดดเดฟเดคเดพ เดตเตˆเด— เด•เตŠเดฒเด•เตเด•เต‡เดธเต เดจเดพเดŸเดฟเดจเต† เดžเต†เดŸเตเดŸเดฟเดšเตเดšเดฟเดฐเดฟเด•เตเด•เตเดจเตเดจเต. เด•เตเดฐเดฟเดฎเดฟเดจเต‹เดณเดœเดฟ เดตเต€เดŸเตเดŸเดฟเดฒเดฟเดฐเตเดจเตเดจเต เดชเดฐเดธเดนเดพเดฏเด‚ เด•เต‚เดŸเดพเดคเต†  เดชเด เดฟเด•เตเด•เดพเดตเตเดจเตเดจ เด’เดฐเต เดตเดฟเดทเดฏเดฎเดพเดฃเต. เด•เต‡เดฐเดณเดคเตเดคเดฟเดฒเต† เด•เต‡เดธเตเด•เตพ เดชเด เดฟเดšเตเดšเดพเตฝ เดฎเดคเดฟ. เด’เดฐเต เด•เตŠเดฒเดฏเดพเดณเดฟ เด’เดฐเต‡ เดธเดฎเดฏเด‚ เด’เดฐเต เดฎเดฃเตเดŸเดจเตเด‚ เดฌเตเดฆเตเดงเดฟเดฎเดพเดจเตเด‚ เด†เดฃเต. เด•เตŠเดฒ เดญเด‚เด—เดฟเดฏเดพเดฏเดฟ เดšเต†เดฏเตเดฏเตเดจเตเดจเดคเดฟเดจเตเด‚ เดคเต†เดณเดฟเดตเต เดจเดถเดฟเดชเตเดชเดฟเด•เตเด•เตเดจเตเดจเดคเดฟเดจเตเด‚ เด…เดฏเดพเตพ เดฌเตเดฆเตเดงเดฟเดฎเดพเดจเดพเดฃเต. เดธเตเดตเดจเตเดคเด‚ เด•เตเดŸเตเดŸเดฟเดฏเต† เด•เตŠเดจเตเดจ เดธเดจเต เดฎเต‹เดนเตป เด† เด•เตŠเดฒเดฏเดฟเตฝ เดฌเตเดฆเตเดงเดฟ เดชเตเดฐเดฏเต‹เด—เดฟเดšเตเดšเต. เดชเดฟเดŸเดฟเด•เตเด•เดชเตเดชเต†เดŸเดพเดคเต† 27 เดฆเดฟเดตเดธเด‚ เดชเดฒ เดธเด‚เดธเตเดฅเดพเดจเด™เดณเดฟเตฝ เด•เดฑเด™เตเด™เดฟ. เดฎเตŠเดฌเตˆเดฒเตเด‚ ATM เด•เดพเตผเดกเตเด‚ เด‰เดชเดฏเต‹เด—เดฟเดšเตเดšเดฟเดฒเตเดฒ. เดŽเดจเตเดจเดพเตฝ เด•เตŠเดฒเตเดฒเต‚เดฐเดฟเตฝ เด’เดฐเต เดนเต‹เดŸเตเดŸเดฒเดฟเตฝ  เดธเตเดตเดจเตเดคเด‚ เด†เดงเดพเตผ เด•เตŠเดŸเตเดคเตเดคเต. เด…เดคเต...

MAY 16 TH- THE END OF AN ERA

May  16th  marks the end of an era in Indian  history, ie the end of the rule by  the Nehru- Gandhi  family. The results were  shocking, freezing, emphatic, decisive, conclusive  and final. The ripples of the results will extend for a long time to come. In the post- results days , the political  rhetoric  and mudslinging  in Kerala  has intensified  after  a  month  of  lull, to such an extent that the people are already  fed up. So it's time to shelve  politics  till the next elections, when Narendra Modi  will  return to power  with a  reduced majority or return to Gujarat  empty-handed. The general  trend is to heap all your  anger and frustrations on the incumbent. *                     *          ...

A POEM FOR BAKOLOBENG STUDENTS

            A  poem   for  Bakolobeng    students  April   25th   was  a memorable   day  at  Bakolobeng   Secondary   School for   many   reasons. It  was the  last working  day of the  month  due to  a  long   weekend and  extended  special  school  holidays. For  me and  for Mrs. Visser, the  Principal, it was  our  last day  in our  careers. By  a  lucky coincidence, it was  my birthday. I   heard  that  the teachers, students  and the School  Governing  Body members  had  planned  a  special assembly  to  honour us. I thought  that the assembly  was  after  lessons, but  they  wanted to ...